فیزیوتراپی سندرم تونل کارپال (CTS) با استفاده از راهکارهای محتلف می تواند به تسکین علائم و درمان این بیماری شایع کمک کند.

سندرم تونل کارپال یک بیماری شایع دستها است که باعث درد، بی حسی و ضعف در مچ دست و دست می شود. CTS می تواند بر استفاده از کل بازو و اندام فوقانی نیز تأثیر منفی بگذارد.

وارد شدن هرگونه فشاری بر روی عصب مدیان در مسیر عبور این عصب می تواند منجر به علائم این بیماری شایع شود و از آن جایی که دستها نقش مهمی در انجام فعالیت های روزمره فرد دارد سندرم تونل کارپال می تواند مشکلات زیادی را برای بیماران به همراه داشته باشد. با این حال، برای بسیاری از افراد مبتلا به CTS، درمان فیزیوتراپی سندرم تونل کارپال می تواند درد و بی حسی را کاهش دهد. اغلب می تواند به بازیابی استفاده طبیعی دست، مچ و بازو بدون نیاز به جراحی کمک کند.

در صورتی که علائم بیمار با روشهای غیرجراحی و فیزیوتراپی قابل کنترل نباشد ، جراحی به عنوان آخرین گزینه درمانی انجام خواهد گرفت.

علائم سندرم تونل کارپال

CTS معمولاً به تدریج شروع می شود. بسیاری از افراد اعلام می کنند که با بی حسی، سوزن سوزن شدن یا سوزش در انگشتان شست، اشاره و میانی خود از خواب بیدار می شوند. گاهی اوقات انگشت حلقه تحت تأثیر قرار می گیرد. بسیاری از مردم احساس می‌کنند که باید دست‌های خود را «بیرون بزنند» تا علائم خود را کاهش دهند.

با بدتر شدن وضعیت، علائم در طول روز بیشتر قابل توجه می شوند. علائم اغلب زمانی بدتر می شوند که:

  • گرفتن اجسام سنگین.
  • با استفاده از کامپیوتر.
  • در دست گرفتن تلفن همراه.
  • گرفتن هر چیزی برای مدت طولانی
  • اگر فشار روی عصب ادامه یابد، ممکن است ضعف دست و بی‌حسی ثابت‌تر رخ دهد. ممکن است متوجه شوید که اشیا را به طور غیرمنتظره ای رها می کنید.

فیزیوتراپی سندرم تونل کارپال

فیزیوتراپی با استفاده از تمرینات ورزشی و مدالیته های ضددرد می تواند به تسکین علائم و بهبود عملکرد دست مبتلا کمک کند.

فیزیوتراپیست شما ابتدا یک ارزیابی کامل را برای تعیین تمام عواملی که ممکن است در ایجاد وضعیت شما نقش داشته باشند، انجام خواهد داد ، سپس یک برنامه درمانی شخصی بر اساس مورد خاص شما ایجاد خواهد کرد.

درمان فیزیوتراپی می تواند برای کاهش علائم و کمک به بازگشت به فعالیت های روزمره موثر باشد.

بسته به علل CTS شما، برنامه فیزیوتراپی شما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • آموزش بیمار. فیزیوتراپیست راه هایی را به شما آموزش می دهد تا وضعیت خود را بهبود بخشید و از بدتر شدن آن جلوگیری کنید. این ممکن است شامل آموزش در مورد اهمیت موارد زیر باشد:
  • تغییر وضعیت مچ دست (مانند اجتناب از حالت خم شدن مچ برای مدت طولانی).
  • وضعیت مناسب گردن و قسمت بالایی پشت (جلوگیری از وضعیت سر به جلو یا خمیدگی).
  • تمرینات تقویتی. فیزیوتراپیست شما ممکن است تمریناتی را برای تقویت عضلات به شما آموزش دهد تا به شما در حفظ وضعیت بهتر کمک کند. هنگامی که علائم شما کاهش یافت، ممکن است تمرینات تقویتی برای دست، مچ دست و ساعد تجویز شود.
  • تمرینات کششی. فیزیوتراپیست تمرینات کششی ملایمی را برای بهبود انعطاف پذیری مچ، دست و انگشتان به شما آموزش می دهد.
  • گرما و سرما درمانی. فیزیوتراپیست شما ممکن است از گرما و سرمادرمانی استفاده کند یا به شما توصیه کند از یخ یا گرما برای تسکین درد استفاده کنید.
  • بریس مچ دست. فیزیوتراپیست شما ممکن است استفاده از بریس (مچ بند طبی) را در شب برای کاهش ناراحتی توصیه کند.

 

کلمات مرتبط :

فیزیوتراپی سندرم تونل کارپال – بهترین درمان سندرم تونل کارپال – فیزیوتراپی در مرزداران – فیزیوتراپی در منطقه ۲ تهران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست